eerste dagen

Hola todos

Ik ben nu een 3tal dagen in Guatemala en het is heel erg neig. Op de vlucht naar hier, zo ongeveer boven Haiti, bekroop me even een fieuw-wat-vogel-je-toch-uit gevoel, maar meteen bij de aankomst in Guatemala City, enkel gewapend met een open houding waarin ik trachtte uit te drukken dat het land van mij alvast geen heibel moest verwachten, wel integendeel, dus op dat moment, bij het zien van het bordje 'senor Wouters' dat de taxidriver in de lucht stak - vermoedelijk de eerste en laatste maal dat deze eer me te beurt zal vallen, dus op dat moment, kwam ik 2 uiterst toffe mensen tegen, een Hollander Thomas en een Zwitserse, Corina. Zij gingen ook naar Antigua en al gauw werd het knap gezellig in de Taxi, ookal reed die tegen een snelheid waarbij je je al liever meteen wou overgeven aan het paaltje of de betonnen muur.

Antigua is een prachtige stad, veel gemoedelijker dan Gua City, met mooie oude gebouwen ( de gids vertelde me zonet dat ze de Spanjaarden inmiddels wel al vergeven hebben), in vele mooie kleuren, een 3 tal vulkanen omringen de stad, en de zon schijnt, waardoor Marcellekes me dierbaar zijn. Over vulkanen gesproken, op lyrische momenten zou ik kunnen denken- ok, eerlijk: denk ik daadwerkelijk- dat ze een beetje de wacht houden over de stad met de vriendelijke mensen. 1 van de vulkanen is, net zoals mijn neiging tot verbranden in de hals, heel actief. Deze ochtend zag ik hem branden.

Het Spaans gaat intussen al iets beter, ik volg gedurende 4 weken les. Nu dus al 2 dagen, waarbij ik al volop moet praten met mijn leerkracht die, mevr. Natalie Van Paesschen hoor je dit, de mooie naam Alba draagt. Wat is de kans. Ofzo. Belangrijk is vooral te durven spreken, ookal moet ik daarvoor af en toe een eigen taaltje creeeren. Zo ging Alba zowat over haar nek van het lachen toen ik haar vertelde dat ik binnen een maand ofzo met Tortillas ga werken, aan de kust. Turtugas is het woord, jongeman.

Het is ook erg neig om zoveel nieuwe mensen en situaties te leren kennen. Met de andere studenten is het ccol om een groepje te vormen. De studenten en vrijwiligers komen van overal en zijn heel open. We hebben al heel wat gevoetbald (dank Kris voor je balletje, fantastisch). In een Park, Parque Central, het middelpunt van Antigua, hielden we de bal omhoog met een klein schoenenpoetsertje en een oudere Guatemateek met waarschijnlijk enige nostalgie naar zijn rappere benen, totdat de politie ons stopte. Vermits er iets verder een collega van hen met een kalashnikov naast de bank stond, stopten we dan ook. Deze ochtend tijdens de pauze van de les trapte Koen, Hollander, de bal in een fontein hetgeen me een natte broek en dito Marcelleke opleverde om hem terug te krijgen, maar ook een mooi moment. Om maar te zeggen.

Dus, het gaat hier prima met mij. Dit weekend gaan we met een groepje naar Tikal, een mooie Maya-site en Rio Dulce. Ik hoop volgend weekend of het weekend erop naar Jenniferke te kunnen gaan en haar de cadeautjes te geven. Gaat mooi zijn.

Vele kussen